Rouw kent vele gezichten.
Hij komt niet alleen als de dood iemand meeneemt; je kan zijn aanwezigheid voelen bij elke vorm van verlies; gezondheid, het einde van een relatie, grote en kleine veranderingen, een droom die niet uitkomt, een levensfase die voorbijgaat.
Rouw is altijd verweven met verlies; groot of klein, zichtbaar of stil vanbinnen.
We leren dat rouw zich in vaste fasen ontvouwt: ontkenning, woede, onderhandelen, verdriet, acceptatie en uiteindelijk vertrouwen.
Maar rouw laat zich niet in een mal wringen. Het volgt zijn eigen stroom en je wordt uitgenodigd in deze stroom te vallen. Overgave.
Rouw woont in het Westen van het wiel, daar waar we loslaten en sterven, dromen en helen. Waar de rivier samenvalt met de Zee.
Het herinnert je. Je bent een cyclisch wezen, alles volgt de stroom van het wiel.
Na het westen komt het noorden dat je uitnodigt om te zakken, te rusten in de donkere aarde.
Om te reflecteren, stil te worden, en terug te keren naar de binnenwereld.
Waar de fase van depressie in de westerse psychologie vaak wordt gezien als iets wat overwonnen moet worden, is het in de taal van het medicijnwiel een natuurlijke beweging naar binnen, een tijd van inkeer, die enkel om een stevige bedding vraagt. Aanwezigheid.
Ruimte om te rusten in het niet-weten, om te rouwen op onze eigen manier, zonder haast, zonder oordeel.
En misschien is het juist daar — in dat breekpunt,
waar de pijn je openbreekt en maskers vallen, het nieuwe zachte licht bij je binnen stroomt.
Rouw is geen eindpunt, maar een doorgang.
Een Poort naar vernieuwing.
Heb je ondersteuning nodig in jouw Rouwverwerking, reik dan uit. Op 1 november met Samhain, Aller zielen Aller Heiligen organiseer ik een kleine cirkel voor Adem & Rouw, zie https://shunyatamedicine.plugandpay.com/checkout/adem-rouw
