We leven in warme huizen. De verwarming staat lekker aan en supermarkten liggen vol met comfort food. We jagen niet meer, vasten nog zelden en jakkeren door alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. We zijn niet meer afgesteld op onze eigen natuur en de natuurlijke cycli die in je leven. En dan vinden we het gek dat we moe zijn. Niet omdat het leven nu zo zwaar is maar omdat we te weinig ruimte maken voor overgangsrites en af leggen wat je verzwaart.
En nu, in het staartje van de slang wordt je geconfronteerd met wie je bent geworden. Met de verhalen die je leeft en identiteit zijn geworden in ingesloten patronen als de huid van een slang. Om nog maar niet te praten over de donkere wolk (panema) die collectief boven ons hangt.
Digitale overconsumptie. Polarisatie die als kleverige rook tussen ons in hangt.
Een ondertoon van vermoeidheid en overprikkeling die we normaal zijn gaan vinden.
We zijn de overgangsrites vergeten. Van het kind naar jong volwassen. Het Moeder en Vaderschap. De rites tussen de seizoenen en natuurlijke cycli, ouder worden, en sterven in allerlei lagen en vormen. We glijden van fase naar fase zonder ceremonieel bewustzijn en daardoor blijft oude energie hangen.
In onze cultuur zijn rites mentaal geworden. Coaching, inzichten, podcasts zonder het lichaam mee te nemen maar overgang vraagt fysiek ongemak. Zweten. Braken. Trillen. Vasten. Waken. Stilte. Zonder dit, wordt overgang stagnatie.
Comfort is niet verkeerd maar te veel comfort maakt ons week.
We hoeven niet te overleven maar het is heel gezond om zo af te toe wat positieve stress op te zoeken. Bewust gekozen ongemak is iets anders dan gedwongen overleven.
Het scherpt, kalibreert en maakt je kanaal helder.
Met kambo ronde ik deze cyclus af. Om positieve stress op te zonder, door weerstand heen te bewegen en los te laten wat niet meer dient. Dit heb ik te doen voor mezelf en maar ook als spaceholder, zodat ik met helderheid en een schoon veld weer dienstbaar kan zijn en niet onnodig stagnerende energie het veld in neem. \
Dit is de verantwoordelijkheid die je als drager van velden heb te nemen. Dat hoeft niet persé met kambo maar je hebt het wel te doen, op een manier die bij jou past. Fijne bijkomstigheid is dat de kans op vermoeiheid, overprikkeling en burn-out ook minimaliseerd. Ik geloof er heilig in dat heel veel ervaringen van over – en hooggevoeligheid eigenlijk symptomen zijn van zwaarte en opstapeling van energie.
In een maatschappij die alles ingericht op gemak, is het onze verantwoordelijkheid om onze initiaties zelf te kiezen. Zodat we helder en wakker blijven. Het bewust omgaan met overgangen is geen overbodige luxe. Het is noodzaak. Het is je zelf eren en toegewijd zijn.
Comfort maakt ons niet alleen veilig, maar ook week. We hoeven niet meer te jagen, dus we jagen op dopamine en door dat we niet meer hoeven te overleven, verliezen we ons instinct.
Wat zet jij in om bewust deze overgang te maken naar een nieuwe cyclus. Als je er ondersteuning bij nodig hebt? Ik heb een mooie ceremonie die je online in je eigen huiskamer kan doen. https://shunyatamedicine.plugandpay.com/checkout/despacho-ceremonie-planting-seeds
